बेबाक · Editorial
Police Protest and Punish Rioters by the Same Standard, or Not at Allपुलिस का विरोध-प्रदर्शन और दंगाइयों को दंडित करना एक समान कसौटी पर हो, या फिर बिल्कुल न होआंदोलने आणि दंगलखोरांना एकाच मानकाने तोला, अन्यथा मुळीच नकोనిరసనలను నియంత్రించడంలో, అల్లరిమూకలను శిక్షించడంలో ఒకే ప్రమాణం పాటించాలి... లేదంటే అసలు వద్దుபோராட்டங்களைக் கையாள்வதிலும் வன்முறையாளர்களைத் தண்டிப்பதிலும் காவல்துறை ஒரே அளவுகோலைப் பின்பற்ற வேண்டும், இல்லையேல் அறவே கூடாதுપોલીસ વિરોધ પ્રદર્શનો અને તોફાનીઓ સાથે એકસમાન ધોરણ અપનાવે, અથવા બિલકુલ નહીં
A season of shutdowns, suspensions and courtroom verdicts asks whether the state can defend public order without muting lawful dissent.बंदी, निलंबन और अदालती फैसलों का यह दौर यह सवाल उठाता है कि क्या राज्य वैध असहमति को दबाए बिना सार्वजनिक व्यवस्था की रक्षा कर सकता है।बंद, निलंबने आणि न्यायालयीन निकालांचा हा काळ असा प्रश्न उपस्थित करतो की, कायदेशीर असहमतीचा आवाज न दाबता सरकार सार्वजनिक सुव्यवस्थेचे रक्षण करू शकते का?ఆంక్షలు, సస్పెన్షన్లు, కోర్టు తీర్పుల పరంపర చూస్తుంటే... చట్టబద్ధమైన అసమ్మతి గొంతు నొక్కకుండానే శాంతిభద్రతలను ప్రభుత్వం కాపాడగలదా అన్న ప్రశ్న ఉత్పన్నమవుతోంది.முடக்கங்கள், இடைநீக்கங்கள் மற்றும் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் நிறைந்த இக்காலம், சட்டபூர்வமான எதிர்ப்புக் குரல்களை நசுக்காமல் அரசால் பொது ஒழுங்கைப் பாதுகாக்க முடியுமா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.બંધ, નિલંબન અને અદાલતી ચુકાદાઓની આ મોસમ સવાલ ઊભો કરે છે કે શું રાજ્ય કાયદેસરના વિરોધને દબાવ્યા વિના જાહેર વ્યવસ્થાનું રક્ષણ કરી શકે છે કે કેમ.
A Crowded Streetएक भीड़भरी सड़कगजबजलेला रस्ताకోలాహల వీధిநெரிசல் மிகுந்த வீதிભીડભર્યો રસ્તો
Delhi has watched 16 Metro stations shut over security concerns around the CJP protest at Jantar Mantar, a Delhi Police officer injured by stones and bottles in fresh violence in Connaught Place, and the Delhi High Court dismiss a PIL over Sonam Wangchuk’s removal from Jantar Mantar. In the Lok Sabha, Kalyan Banerjee was suspended after presiding officer Krishna Prasad Tenneti said his remarks had “hurt the dignity of the House.” In Goa, the Superintendent of Police (Crime) has taken charge of an inquiry into the assault on advocate Ankur Kumar. These are not one story, but they rhyme: a democracy negotiating, in real time, the distance between raising a voice and raising a fist. The republic’s authority rests on how it holds that line.
दिल्ली ने जंतर-मंतर पर सीजेपी (CJP) के विरोध-प्रदर्शन के दौरान सुरक्षा चिंताओं के कारण 16 मेट्रो स्टेशनों को बंद होते देखा है, कनॉट प्लेस में ताज़ा हिंसा में पत्थरों और बोतलों से एक दिल्ली पुलिस अधिकारी को घायल होते देखा है, और जंतर-मंतर से सोनम वांगचुक को हटाए जाने के खिलाफ दायर एक जनहित याचिका को दिल्ली उच्च न्यायालय द्वारा खारिज करते देखा है। लोकसभा में, पीठासीन अधिकारी कृष्ण प्रसाद तेन्नेती द्वारा यह कहे जाने के बाद कि उनकी टिप्पणियों ने "सदन की गरिमा को ठेस पहुंचाई है", कल्याण बनर्जी को निलंबित कर दिया गया। गोवा में, पुलिस अधीक्षक (अपराध) ने वकील अंकुर कुमार पर हुए हमले की जांच का जिम्मा संभाल लिया है। ये एक ही कहानी नहीं हैं, लेकिन इनमें एक समानता है: एक लोकतंत्र, जो वास्तविक समय में, आवाज़ उठाने और मुट्ठी तानने के बीच की दूरी तय कर रहा है। गणतंत्र का प्राधिकार इस बात पर निर्भर करता है कि वह इस सीमा रेखा को कैसे बनाए रखता है।
जंतरमंतरवरील सीजेपीच्या आंदोलनादरम्यान सुरक्षेच्या कारणास्तव १६ मेट्रो स्थानके बंद झाल्याचे, कॅनॉट प्लेसमध्ये उसळलेल्या ताज्या हिंसाचारात दगड आणि बाटल्या लागून दिल्ली पोलिसांचा एक अधिकारी जखमी झाल्याचे आणि जंतरमंतरवरून सोनम वांगचुक यांना हटवल्याप्रकरणी दाखल झालेली जनहित याचिका दिल्ली उच्च न्यायालयाने फेटाळून लावल्याचे दिल्लीने नुकतेच पाहिले. लोकसभेत, पीठासीन अधिकारी कृष्ण प्रसाद तेन्नेती यांनी कल्याण बॅनर्जी यांच्या वक्तव्याने 'सभागृहाच्या प्रतिष्ठेला धक्का' पोहोचल्याचे सांगितल्यानंतर बॅनर्जी यांचे निलंबन करण्यात आले. गोव्यात, वकील अंकुर कुमार यांच्यावरील हल्ल्याच्या चौकशीची सूत्रे पोलिस अधीक्षकांनी (गुन्हे) स्वतःकडे घेतली आहेत. या केवळ वेगवेगळ्या घटना नाहीत, तर त्या एकमेकांशी साधर्म्य सांगणाऱ्या आहेत: ही अशी लोकशाही आहे, जी आवाज उठवणे आणि हात उगारणे यांमधील अंतर वास्तवात निश्चित करत आहे. या सीमारेषेचे रक्षण कसे केले जाते, यावरच प्रजासत्ताकाचा अधिकार अवलंबून असतो.
జంతర్ మంతర్ వద్ద సీజేపీ నిరసనల నేపథ్యంలో భద్రతా కారణాలతో ఢిల్లీలో 16 మెట్రో స్టేషన్లను మూసివేయడం, కన్నాట్ ప్లేస్లో జరిగిన తాజా హింసాకాండలో రాళ్లు, సీసాల దాడిలో ఒక ఢిల్లీ పోలీసు అధికారి గాయపడటం, జంతర్ మంతర్ నుంచి సోనమ్ వాంగ్చుక్ను తరలించడంపై దాఖలైన ప్రజా ప్రయోజన వాద్యాన్ని (పిల్) ఢిల్లీ హైకోర్టు కొట్టివేయడం ఢిల్లీ నగరవాసులు చూశారు. లోక్సభలో కల్యాణ్ బెనర్జీ చేసిన వ్యాఖ్యలు "సభ గౌరవాన్ని దెబ్బతీశాయని" ప్రిసైడింగ్ అధికారి కృష్ణ ప్రసాద్ తెన్నేటి పేర్కొన్న నేపథ్యంలో ఆయన్ను సస్పెండ్ చేశారు. గోవాలో న్యాయవాది అంకుర్ కుమార్పై జరిగిన దాడిపై విచారణ బాధ్యతను సూపరింటెండెంట్ ఆఫ్ పోలీస్ (క్రైమ్) తీసుకున్నారు. ఇవన్నీ వేర్వేరు ఘటనలు కావు, ఒకదానికొకటి పొంతన ఉన్నవే: గొంతు ఎత్తడానికీ, పిడికిలి ఎత్తడానికీ మధ్య ఉన్న అంతరాన్ని ఒక ప్రజాస్వామ్యం వాస్తవ సమయంలో ఎలా బేరీజు వేసుకుంటుందనే దానికి ఇవి అద్దం పడుతున్నాయి. ఆ గీతను ఎలా కాపాడుకుంటుందనే దానిపైనే గణతంత్ర వ్యవస్థ అధికారం ఆధారపడి ఉంటుంది.
ஜந்தர் மந்தரில் சிஜேபி (CJP) போராட்டத்தையொட்டி பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக 16 மெட்ரோ ரயில் நிலையங்கள் மூடப்பட்டதையும், கன்னாட் பிளேஸில் நடந்த புதிய வன்முறையில் கற்கள் மற்றும் பாட்டில்கள் வீசப்பட்டதால் டெல்லி காவல்துறை அதிகாரி ஒருவர் காயமடைந்ததையும், ஜந்தர் மந்தரில் இருந்து சோனம் வாங்சுக் அப்புறப்படுத்தப்பட்டதை எதிர்த்து தொடரப்பட்ட பொதுநல வழக்கை டெல்லி உயர் நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்ததையும் டெல்லி கண்டுள்ளது. மக்களவையில், கல்யாண் பானர்ஜியின் கருத்துகள் 'அவையின் மாண்பைக் குலைத்துவிட்டன' என்று தலைமை தாங்கிய கிருஷ்ண பிரசாத் தென்னேட்டி கூறியதை அடுத்து அவர் இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டார். கோவாவில், வழக்கறிஞர் அங்கூர் குமார் தாக்கப்பட்ட சம்பவம் தொடர்பான விசாரணையை காவல் கண்காணிப்பாளர் (குற்றப்பிரிவு) ஏற்றுக்கொண்டுள்ளார். இவை அனைத்தும் வெவ்வேறு கதைகள் அல்ல, ஒன்றோடு ஒன்று இயைந்தவை: குரல் எழுப்புவதற்கும் முஷ்டியை உயர்த்துவதற்கும் இடையிலான தூரத்தை ஒரு ஜனநாயகம் நிகழ்நேரத்தில் பேரம் பேசுகிறது என்பதையே இவை உணர்த்துகின்றன. அந்த எல்லையை அது எவ்வாறு கையாள்கிறது என்பதில்தான் குடியரசின் அதிகாரம் தங்கியுள்ளது.
દિલ્હીએ જંતર મંતર ખાતેના CJP વિરોધ પ્રદર્શનની સુરક્ષાની ચિંતાઓને લઈને ૧૬ મેટ્રો સ્ટેશનો બંધ થતા જોયા છે, કનોટ પ્લેસમાં નવી હિંસામાં પથ્થર અને બોટલ વાગવાથી એક દિલ્હી પોલીસ અધિકારીને ઈજા થતી જોઈ છે, અને જંતર મંતર પરથી સોનમ વાંગચુકને હટાવવા અંગેની જાહેર હિતની અરજી દિલ્હી હાઈકોર્ટે ફગાવી દીધી છે. લોકસભામાં, કલ્યાણ બેનર્જીને સસ્પેન્ડ કરવામાં આવ્યા કારણ કે પીઠાસીન અધિકારી કૃષ્ણ પ્રસાદ તેન્નેટીએ કહ્યું હતું કે તેમની ટિપ્પણીઓએ "ગૃહની ગરિમાને ઠેસ પહોંચાડી છે." ગોવામાં, પોલીસ અધિક્ષક (ક્રાઈમ) એ એડવોકેટ અંકુર કુમાર પર થયેલા હુમલાની તપાસનો હવાલો સંભાળ્યો છે. આ કોઈ એક અલગ ઘટનાઓ નથી, પણ તેમની કડીઓ જોડાયેલી છે: એક લોકશાહી, અવાજ ઉઠાવવા અને મુઠ્ઠી ઉગામવા વચ્ચેના અંતરને વાસ્તવિક સમયમાં પારખી રહી છે. પ્રજાસત્તાકની સત્તા એ વાત પર નિર્ભર છે કે તે આ મર્યાદાને કેવી રીતે જાળવી રાખે છે.
Order And Dissentव्यवस्था और असहमतिसुव्यवस्था आणि असहमतीశాంతిభద్రతలు, అసమ్మతిஒழுங்கும் எதிர்ப்பும்વ્યવસ્થા અને અસંમતિ
The right to assemble and petition is foundational; so is the duty to keep streets, legislatures and commuters functioning. When violence injures a police officer, the state cannot look away, and citizens who never joined an agitation still pay its price. Yet when 16 stations close and removals from a protest site reach court, citizens rightly ask whether public order has become a pretext to mute lawful dissent. One account of the police action said the march was not peaceful and organisers must be held accountable; another highlighted instances of women being assaulted. Both anxieties deserve to be heard before judgment is passed. The republic fails if it lets protest become a licence for stone-throwing, and it fails equally if it treats every placard as a threat. Accountability for violence and restraint in policing are not rivals.
इकट्ठा होने और याचिका दायर करने का अधिकार मौलिक है; और इसी तरह सड़कों, विधायिकाओं और यात्रियों की आवाजाही को सुचारू रखना भी एक कर्तव्य है। जब हिंसा में कोई पुलिस अधिकारी घायल होता है, तो राज्य मुंह नहीं मोड़ सकता, और जो नागरिक कभी किसी आंदोलन में शामिल नहीं हुए, वे भी इसकी कीमत चुकाते हैं। फिर भी, जब 16 स्टेशन बंद हो जाते हैं और विरोध स्थल से लोगों को हटाए जाने का मामला अदालत तक पहुंच जाता है, तो नागरिक उचित ही यह सवाल पूछते हैं कि क्या सार्वजनिक व्यवस्था वैध असहमति को दबाने का बहाना बन गई है। पुलिस कार्रवाई के एक पक्ष का कहना था कि मार्च शांतिपूर्ण नहीं था और आयोजकों को जवाबदेह ठहराया जाना चाहिए; जबकि दूसरे पक्ष ने महिलाओं पर हमले की घटनाओं को उजागर किया। निर्णय सुनाए जाने से पहले दोनों ही चिंताओं को सुना जाना चाहिए। गणतंत्र विफल हो जाता है यदि वह विरोध-प्रदर्शन को पत्थरबाज़ी का लाइसेंस बनने देता है, और वह तब भी समान रूप से विफल होता है जब वह हर तख्ती को एक खतरे के रूप में देखता है। हिंसा के लिए जवाबदेही और पुलिसिंग में संयम एक-दूसरे के विरोधी नहीं हैं।
एकत्र येण्याचा आणि दाद मागण्याचा अधिकार हा पायाभूत आहे; तसेच रस्ते, विधिमंडळे आणि प्रवाशांचे दळणवळण सुरळीत ठेवण्याचे कर्तव्यही तितकेच महत्त्वाचे आहे. जेव्हा हिंसाचारात एखादा पोलिस अधिकारी जखमी होतो, तेव्हा सरकार त्याकडे दुर्लक्ष करू शकत नाही आणि जे नागरिक कधीही आंदोलनात सहभागी झाले नाहीत, त्यांनाही त्याची किंमत मोजावी लागते. तरीही जेव्हा १६ स्थानके बंद होतात आणि आंदोलनस्थळावरून हटवण्याचे प्रकरण न्यायालयात पोहोचते, तेव्हा कायदेशीर असहमतीचा आवाज दाबण्यासाठी सार्वजनिक सुव्यवस्था हे एक निमित्त बनले आहे का, असा रास्त प्रश्न नागरिक विचारतात. पोलिसांच्या कारवाईबाबतच्या एका बाजूने असे म्हटले आहे की मोर्चा शांततापूर्ण नव्हता आणि आयोजकांना जबाबदार धरले पाहिजे; तर दुसऱ्या बाजूने महिलांवरील हल्ल्यांच्या घटनांवर प्रकाश टाकला आहे. कोणताही निर्णय देण्यापूर्वी दोन्ही बाजूंच्या चिंता ऐकून घेणे आवश्यक आहे. जर निदर्शनांना दगडफेकीचा परवाना बनू दिले, तर प्रजासत्ताक अपयशी ठरते आणि जर प्रत्येक फलकाला धोका मानले, तरीही ते तितकेच अपयशी ठरते. हिंसाचाराची जबाबदारी निश्चित करणे आणि पोलिस कारवाईत संयम बाळगणे, या एकमेकांच्या विरोधी गोष्टी नाहीत.
సమిష్టిగా గుమిగూడటం, విన్నవించుకునే హక్కు ప్రాథమికమైనది; అదే సమయంలో వీధులు, చట్టసభలు, ప్రయాణికుల రాకపోకలు సజావుగా సాగేలా చూడాల్సిన బాధ్యత కూడా అంతే కీలకమైనది. హింసాకాండలో ఒక పోలీసు అధికారి గాయపడినప్పుడు ప్రభుత్వం చూసీచూడనట్లు వదిలేయలేదు, పైగా ఆందోళనలో ఎన్నడూ పాల్గొనని పౌరులు సైతం దానికి మూల్యం చెల్లించుకోవాల్సి వస్తుంది. అయినా సరే, 16 స్టేషన్లు మూసివేసి, నిరసన స్థలం నుండి తరలించిన వ్యవహారాలు కోర్టు మెట్లు ఎక్కినప్పుడు... చట్టబద్ధమైన అసమ్మతిని అణచివేయడానికి శాంతిభద్రతల సాకును వాడుకుంటున్నారా అని పౌరులు ప్రశ్నించడం సబబే. పోలీసుల చర్యలపై ఒక వాదన ప్రకారం, ఆ కవాతు శాంతియుతంగా జరగలేదని, నిర్వాహకులదే బాధ్యత అని చెబుతుండగా; మహిళలపై జరిగిన దాడుల ఉదంతాలను మరో వాదన ప్రముఖంగా ఎత్తిచూపింది. తీర్పు ఇచ్చేలోపు ఈ రెండు ఆందోళనలనూ వినాల్సిన అవసరం ఉంది. నిరసనను రాళ్లు రువ్వే హక్కుగా భావించేలా చేస్తే ఈ గణతంత్రం విఫలమైనట్లే, అలాగే ప్రతి ప్లకార్డునూ ఒక ముప్పుగా పరిగణించినా అది అంతే వైఫల్యం చెందుతుంది. హింసకు బాధ్యత వహించడం, పోలీసు చర్యలలో సంయమనం పాటించడం ఒకదానికొకటి బద్ధ శత్రువులు కావు.
ஒன்று கூடுவதற்கும் மனு அளிப்பதற்குமான உரிமை அடிப்படையானது; அதேபோல வீதிகள், சட்டமன்றங்கள் மற்றும் பயணிகளின் இயக்கத்தை தடையின்றி செயல்பட வைக்கும் கடமையும் அடிப்படையானதே. வன்முறையால் ஒரு காவல்துறை அதிகாரி காயமடையும்போது, அரசால் வேடிக்கை பார்க்க முடியாது; மேலும் போராட்டத்தில் பங்கேற்காத குடிமக்களும் அதற்கான விலையைக் கொடுக்க வேண்டியுள்ளது. இருப்பினும் 16 ரயில் நிலையங்கள் மூடப்படும்போதும், போராட்டக் களத்தில் இருந்து அப்புறப்படுத்தப்படுவது நீதிமன்றத்தை எட்டும்போதும், சட்டபூர்வமான எதிர்ப்பை நசுக்குவதற்கு பொது ஒழுங்கு ஒரு சாக்காக மாறிவிட்டதா என்று குடிமக்கள் நியாயமாகவே கேள்வி எழுப்புகின்றனர். காவல்துறையின் நடவடிக்கை குறித்த ஒரு தரப்பு, பேரணி அமைதியாக நடக்கவில்லை என்றும் ஏற்பாட்டாளர்களே பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்றும் கூறியது; மற்றொரு தரப்பு பெண்கள் தாக்கப்பட்ட நிகழ்வுகளை முன்னிலைப்படுத்தியது. தீர்ப்பு வழங்கப்படுவதற்கு முன்பு இந்த இரண்டு தரப்புக் கவலைகளும் செவிமடுக்கப்பட வேண்டும். போராட்டம் என்பது கல்வீசுவதற்கான அனுமதிச்சீட்டாக மாறுவதை அனுமதித்தால் குடியரசு தோற்றுப்போகும்; அதேபோல ஒவ்வொரு பதாகையையும் ஒரு அச்சுறுத்தலாகக் கருதினாலும் அது சமமாகத் தோற்றுப்போகும். வன்முறைக்கான பொறுப்புக்கூறலும், காவல்துறையின் நிதானமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல.
એકત્ર થવાનો અને અરજી કરવાનો અધિકાર મૂળભૂત છે; તેવી જ રીતે રસ્તાઓ, વિધાનગૃહો અને મુસાફરોની અવરજવર ચાલુ રાખવાની ફરજ પણ મૂળભૂત છે. જ્યારે હિંસામાં કોઈ પોલીસ અધિકારી ઘાયલ થાય છે, ત્યારે રાજ્ય આંખ આડા કાન કરી શકે નહીં, અને જે નાગરિકો ક્યારેય આંદોલનમાં જોડાયા જ નથી તેઓ પણ તેની કિંમત ચૂકવે છે. છતાં જ્યારે ૧૬ સ્ટેશનો બંધ થઈ જાય અને વિરોધ સ્થળ પરથી હટાવવાનો મામલો અદાલત સુધી પહોંચે, ત્યારે નાગરિકો યોગ્ય રીતે જ પૂછે છે કે શું જાહેર વ્યવસ્થા કાયદેસરના વિરોધને દબાવવાનું બહાનું બની ગઈ છે. પોલીસ કાર્યવાહીના એક અહેવાલમાં જણાવાયું છે કે કૂચ શાંતિપૂર્ણ ન હતી અને આયોજકોને જવાબદાર ઠેરવવા જોઈએ; તો બીજા અહેવાલમાં મહિલાઓ પર થયેલા હુમલાના કિસ્સાઓ ઉજાગર કરવામાં આવ્યા. ચુકાદો આપતા પહેલાં આ બંને ચિંતાઓને સાંભળવી જરૂરી છે. જો પ્રજાસત્તાક વિરોધ પ્રદર્શનને પથ્થરમારો કરવાનું લાઇસન્સ બનવા દે, તો તે નિષ્ફળ જાય છે, અને જો તે દરેક પ્લેકાર્ડને ખતરો માને, તો પણ તે સમાન રીતે નિષ્ફળ જાય છે. હિંસા માટેની જવાબદારી અને પોલીસ કાર્યવાહીમાં સંયમ એ એકબીજાના વિરોધી નથી.
What The Record Showsरिकॉर्ड क्या दर्शाता हैवस्तुस्थिती काय सांगतेరికార్డులు ఏం చెబుతున్నాయిஆவணங்கள் காட்டுவது என்னરેકોર્ડ શું દર્શાવે છે
The evidence rewards precision over noise. The Karkardooma Court has convicted Tahir Hussain under charges of promoting enmity, rioting, assault, criminal force and murder in the killing of an Intelligence Bureau officer during the Delhi riots. The Delhi High Court, dismissing a PIL over Sonam Wangchuk’s removal from Jantar Mantar, pointed the petitioner to Section 173 of the BNSS as the route available in relation to a reportedly solitary incident. In Goa, the SP (Crime) has taken charge of a departmental inquiry. Where institutions follow procedure, outcomes command respect; where policing appears improvised, they do not.
सबूत शोर-शराबे की तुलना में सटीकता को तरजीह देते हैं। कड़कड़डूमा कोर्ट ने दिल्ली दंगों के दौरान इंटेलिजेंस ब्यूरो के एक अधिकारी की हत्या के मामले में ताहिर हुसैन को दुश्मनी को बढ़ावा देने, दंगा करने, हमला करने, आपराधिक बल प्रयोग और हत्या के आरोप में दोषी ठहराया है। दिल्ली उच्च न्यायालय ने जंतर-मंतर से सोनम वांगचुक को हटाए जाने पर एक जनहित याचिका को खारिज करते हुए, याचिकाकर्ता को कथित तौर पर एक अकेली घटना के संबंध में उपलब्ध मार्ग के रूप में बीएनएसएस (BNSS) की धारा 173 की ओर इशारा किया। गोवा में, एसपी (अपराध) ने एक विभागीय जांच का जिम्मा संभाल लिया है। जहां संस्थाएं प्रक्रिया का पालन करती हैं, वहां परिणाम सम्मान प्राप्त करते हैं; जहां पुलिसिंग तात्कालिक और मनमानी प्रतीत होती है, वहां ऐसा नहीं होता।
पुराव्यांमध्ये गोंधळापेक्षा अचूकतेला अधिक महत्त्व असते. दिल्ली दंगलीत इंटेलिजन्स ब्युरोच्या अधिकाऱ्याच्या हत्येप्रकरणी, कर्करडुमा न्यायालयाने ताहिर हुसेन याला शत्रुत्व वाढवणे, दंगल, हल्ला, गुन्हेगारी बळाचा वापर आणि खून या आरोपांखाली दोषी ठरवले आहे. जंतरमंतरवरून सोनम वांगचुक यांना हटवल्याबद्दलची जनहित याचिका फेटाळताना, कथितरीत्या घडलेल्या या एकाकी घटनेसंदर्भात बीएनएसएसच्या कलम १७३ अंतर्गत उपलब्ध असलेल्या मार्गाकडे दिल्ली उच्च न्यायालयाने याचिकाकर्त्याचे लक्ष वेधले. गोव्यात, पोलिस अधीक्षकांनी (गुन्हे) विभागीय चौकशीची सूत्रे स्वीकारली आहेत. जेव्हा संस्था प्रक्रियेचे पालन करतात, तेव्हा त्यांच्या निष्कर्षांबद्दल आदर निर्माण होतो; पण जेव्हा पोलिस कारवाई नियमबाह्य किंवा मनमानी वाटते, तिथे तो आदर मिळत नाही.
ఆధారాలు ఎల్లప్పుడూ అరుపుల కన్నా కచ్చితత్వానికే ప్రాధాన్యతనిస్తాయి. ఢిల్లీ అల్లర్ల సమయంలో ఒక ఇంటెలిజెన్స్ బ్యూరో అధికారి హత్య కేసులో కక్షలు రెచ్చగొట్టడం, అల్లర్లు, దాడి, నేరపూరిత బలప్రయోగం, హత్య వంటి అభియోగాలపై కర్కర్దూమా కోర్టు తాహిర్ హుస్సేన్ను దోషిగా నిర్ధారించింది. జంతర్ మంతర్ నుంచి సోనమ్ వాంగ్చుక్ తరలింపుపై దాఖలైన పిల్ ను కొట్టివేస్తూ, ఇది ఒక ఏకాంత ఘటనగా కనిపిస్తున్నందున దీనికి సంబంధించి బీఎన్ఎస్ఎస్ (BNSS) లోని సెక్షన్ 173 కింద ఉన్న మార్గాన్ని ఆశ్రయించాలని ఢిల్లీ హైకోర్టు పిటిషనర్కు సూచించింది. గోవాలో ఎస్పీ (క్రైమ్) ఒక డిపార్ట్మెంటల్ విచారణ బాధ్యతను తీసుకున్నారు. సంస్థలు ఒక పద్ధతి ప్రకారం నడుచుకున్నప్పుడు వచ్చే ఫలితాలకు గౌరవం దక్కుతుంది; పోలీసుల తీరు అప్పటికప్పుడు ఏకపక్షంగా నిర్ణయించినట్లు కనిపిస్తే ఆ గౌరవం దక్కదు.
ஆதாரங்கள் கூச்சல்களை விட துல்லியத்தையே மதிக்கின்றன. டெல்லி கலவரத்தின் போது உளவுத்துறை அதிகாரி ஒருவர் கொல்லப்பட்ட வழக்கில், பகைமையை வளர்த்தல், கலவரம் செய்தல், தாக்குதல், குற்றவியல் வன்முறை மற்றும் கொலை ஆகிய குற்றச்சாட்டுகளின் கீழ் தாஹிர் உசேனை கர்கர்டூமா நீதிமன்றம் குற்றவாளி எனத் தீர்ப்பளித்துள்ளது. ஜந்தர் மந்தரிலிருந்து சோனம் வாங்சுக் அகற்றப்பட்டதை எதிர்த்த பொதுநல வழக்கை தள்ளுபடி செய்த டெல்லி உயர் நீதிமன்றம், இது ஒரு தனிப்பட்ட நிகழ்வாகக் கூறப்படுவதால் மனுதாரருக்கு பி.என்.எஸ்.எஸ் (BNSS) பிரிவு 173-ன் கீழ் உள்ள வழியை சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. கோவாவில், காவல் கண்காணிப்பாளர் (குற்றப்பிரிவு) துறைரீதியான ஒரு விசாரணையைத் தொடங்கியுள்ளார். அமைப்புகள் நடைமுறைகளைப் பின்பற்றும்போது, அவற்றின் முடிவுகள் மரியாதையைப் பெறுகின்றன; காவல்துறையின் நடவடிக்கைகள் தன்னிச்சையானவையாகத் தோன்றும்போது, அந்த மரியாதை கிடைப்பதில்லை.
પુરાવાઓ ઘોંઘાટ કરતા ચોકસાઈને વધુ મહત્ત્વ આપે છે. દિલ્હી રમખાણો દરમિયાન ઈન્ટેલિજન્સ બ્યુરો ના અધિકારીની હત્યાના કેસમાં કર્કરડૂમા કોર્ટે તાહિર હુસૈનને દુશ્મનાવટ ફેલાવવા, તોફાનો કરવા, હુમલો, ગુનાહિત બળપ્રયોગ અને હત્યાના આરોપમાં દોષિત ઠેરવ્યા છે. દિલ્હી હાઈકોર્ટે, જંતર મંતર પરથી સોનમ વાંગચુકને હટાવવા અંગેની એક જાહેર હિતની અરજી ફગાવી દેતાં, કથિત એકલ ઘટનાના સંદર્ભમાં અરજદારને BNSS ની કલમ ૧૭૩ તરફ નિર્દેશ કર્યો હતો, જે આ અંગેનો ઉપલબ્ધ માર્ગ છે. ગોવામાં, પોલીસ અધિક્ષક (ક્રાઈમ) એ ખાતાકીય તપાસનો હવાલો સંભાળ્યો છે. જ્યાં સંસ્થાઓ પ્રક્રિયાનું પાલન કરે છે, ત્યાં પરિણામો આદર પામે છે; જ્યાં પોલીસની કામગીરી મનસ્વી કે કામચલાઉ લાગે છે, ત્યાં આવો આદર મળતો નથી.
The Verdictनिर्णयनिकालతీర్పుதீர்ப்புચુકાદો
The concern is not that India protests too much, but that the state’s responses can appear selective and reactive. Suspensions, shutdowns and detentions travel fast; convictions for actual violence can travel slowly. A republic loses authority when the same act — an assault, an incitement, a breach of the peace — is pursued zealously in one instance and ignored in another. The Karkardooma verdict shows the system can deliver when it is patient and evidence-led. Parliamentary discipline, too, must be a measured institutional remedy applied evenly, not a weapon tuned to the temperature of the day. The task is to make even-handedness the rule, so that neither the marcher nor the office-holder sits beyond the law’s reach or below its protection.
चिंता यह नहीं है कि भारत में बहुत अधिक विरोध-प्रदर्शन होते हैं, बल्कि यह है कि राज्य की प्रतिक्रियाएं चयनात्मक और तात्कालिक प्रतीत हो सकती हैं। निलंबन, बंदी और हिरासत जैसी कार्रवाइयां तेजी से होती हैं; जबकि वास्तविक हिंसा के लिए सजा धीमी गति से मिल सकती है। एक गणतंत्र अपना प्राधिकार तब खो देता है जब एक ही कृत्य - जैसे कोई हमला, उकसावा, या शांति भंग करना - एक मामले में पूरी मुस्तैदी से निपटा जाता है और दूसरे मामले में अनदेखा कर दिया जाता है। कड़कड़डूमा का फैसला यह दर्शाता है कि जब व्यवस्था धैर्यवान और साक्ष्य-आधारित होती है, तो वह न्याय दे सकती है। संसदीय अनुशासन को भी एक सधा हुआ संस्थागत उपाय होना चाहिए जिसे समान रूप से लागू किया जाए, न कि तत्कालीन माहौल के हिसाब से ढाला गया कोई हथियार। असल काम निष्पक्षता को नियम बनाना है, ताकि न तो प्रदर्शनकारी और न ही पदाधिकारी कानून की पहुंच से बाहर हों या उसके संरक्षण से वंचित रहें।
भारतात खूप जास्त आंदोलने होतात ही चिंतेची बाब नाही, तर सरकारचा प्रतिसाद अनेकदा सोयीस्कर आणि केवळ प्रतिक्रियात्मक वाटू शकतो, ही खरी चिंता आहे. निलंबने, बंद आणि स्थानबद्धतेच्या कारवाया वेगाने होतात; पण प्रत्यक्ष हिंसाचारासाठी दोषी ठरवण्याची प्रक्रिया संथ गतीने चालते. जेव्हा एखाद्या कृतीचा — मग तो हल्ला असो, प्रक्षोभक कृत्य असो किंवा शांततेचा भंग असो — एका प्रकरणात अतिउत्साहाने पाठपुरावा केला जातो आणि दुसऱ्या प्रकरणात त्याकडे दुर्लक्ष केले जाते, तेव्हा प्रजासत्ताक आपला अधिकार गमावून बसते. व्यवस्था जेव्हा संयमी आणि पुराव्यांवर आधारित असते, तेव्हा ती न्याय देऊ शकते, हे कर्करडुमा न्यायालयाच्या निकालावरून दिसून येते. संसदीय शिस्तदेखील एक मोजूनमापून केलेली आणि सर्वांना समान लागू होणारी संस्थात्मक उपाययोजना असली पाहिजे, ती केवळ परिस्थितीच्या तापमानानुसार वापरले जाणारे शस्त्र नसावी. निपक्षपातीपणा हाच नियम बनवणे, हे प्रमुख उद्दिष्ट असले पाहिजे; जेणेकरून आंदोलक असो वा पदस्थ अधिकारी, कोणीही कायद्याच्या कक्षेबाहेर जाणार नाही किंवा कुणालाही कायद्याच्या संरक्षणापासून वंचित राहावे लागणार नाही.
భారతదేశంలో నిరసనలు మరీ ఎక్కువవుతున్నాయన్నది ఇక్కడ ఆందోళన కాదు, ప్రభుత్వ ప్రతిస్పందనలు ఎంపిక చేసుకున్నట్లుగా, ప్రతిక్రియాత్మకంగా కనిపిస్తుండటమే అసలు సమస్య. సస్పెన్షన్లు, బంద్లు, నిర్బంధాలు అతి వేగంగా జరిగిపోతాయి; కానీ అసలైన హింసకు పడే శిక్షల ప్రయాణం మాత్రం చాలా నెమ్మదిగా సాగుతుంది. ఒకే రకమైన చర్య - దాడి, రెచ్చగొట్టడం లేదా శాంతికి భంగం కలిగించడం - ఒక సందర్భంలో అత్యుత్సాహంతో పరిగణించి, మరో సందర్భంలో పట్టించుకోకుండా వదిలేస్తే అప్పుడు గణతంత్ర వ్యవస్థ తన అధికారాన్ని కోల్పోతుంది. ఓపికతో, సాక్ష్యాధారాల ఆధారంగా ముందుకు సాగినప్పుడు వ్యవస్థ సరైన న్యాయాన్ని అందించగలదని కర్కర్దూమా కోర్టు తీర్పు నిరూపిస్తోంది. పార్లమెంటరీ క్రమశిక్షణ కూడా సమానంగా వర్తించే ఒక సమతుల్యమైన సంస్థాగత పరిష్కారంగా ఉండాలి తప్ప, ఆనాటి రాజకీయ వేడికి తగ్గట్లుగా వాడుకునే ఆయుధం కాకూడదు. నిష్పాక్షికతను ఒక నియమంగా మార్చడమే ఇప్పుడు మన ముందున్న కర్తవ్యం. అప్పుడే వీధిలో కవాతు చేసేవాడైనా, పదవిలో ఉన్న అధికారైనా చట్టం చేతికి చిక్కకుండా తప్పించుకోలేరు, అలాగే దాని రక్షణకు నోచుకోని వారూ ఉండరు.
இந்தியாவில் போராட்டங்கள் அதிகம் நடக்கின்றன என்பது கவலையல்ல, மாறாக அரசின் எதிர்வினைகள் பாரபட்சமானவையாகவும், தற்காலிகமானவையாகவும் தோன்றக்கூடும் என்பதே கவலை. இடைநீக்கங்கள், முடக்கங்கள் மற்றும் தடுப்புக்காவல்கள் ஆகியவை வேகமாகச் செயல்படுகின்றன; ஆனால் உண்மையான வன்முறைக்கான தண்டனைகள் மெதுவாகவே நகர்கின்றன. ஒரு தாக்குதல், ஒரு தூண்டுதல், அமைதியைச் சீர்குலைத்தல் போன்ற ஒரே வகையான குற்றச் செயல், ஒரு நிகழ்வில் தீவிரமாக விசாரிக்கப்பட்டு, மற்றொரு நிகழ்வில் புறக்கணிக்கப்படும்போது குடியரசு தனது அதிகாரத்தை இழக்கிறது. பொறுமையுடனும் ஆதாரங்களின் அடிப்படையிலும் செயல்படும்போது இந்த அமைப்பால் நீதியை வழங்க முடியும் என்பதை கர்கர்டூமா நீதிமன்றத் தீர்ப்பு காட்டுகிறது. நாடாளுமன்ற ஒழுங்கும் சீராகப் பயன்படுத்தப்படும் ஓர் அளவிடப்பட்ட நிறுவனரீதியான தீர்வாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அன்றைய நாளின் வெப்பநிலைக்கு ஏற்ப சுருதி மீட்கப்படும் ஒரு ஆயுதமாக இருக்கக்கூடாது. பாரபட்சமின்மையை விதியாக்குவதே தற்போதைய பணியாகும்; அப்போதுதான் பேரணியில் செல்பவரோ அல்லது பதவி வகிப்பவரோ சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பவோ, அதன் பாதுகாப்பிற்குக் கீழே செல்லவோ முடியாது.
ચિંતા એ નથી કે ભારતમાં બહુ વધારે વિરોધ પ્રદર્શનો થાય છે, પરંતુ રાજ્યના પ્રતિભાવો પસંદગીયુક્ત અને પ્રતિક્રિયાત્મક લાગી શકે છે. નિલંબન, બંધ અને અટકાયતની પ્રક્રિયાઓ ઝડપથી થાય છે; જ્યારે વાસ્તવિક હિંસા માટેની સજા ધીમી હોઈ શકે છે. જ્યારે એક જ સમાન કૃત્ય — હુમલો, ઉશ્કેરણી, અથવા શાંતિનો ભંગ — એક કિસ્સામાં ઉત્સાહપૂર્વક ચલાવવામાં આવે અને બીજામાં તેની અવગણના કરવામાં આવે ત્યારે પ્રજાસત્તાક તેનો અધિકાર ગુમાવી બેસે છે. કર્કરડૂમાનો ચુકાદો દર્શાવે છે કે જ્યારે તંત્ર ધીરજવાન અને પુરાવા-આધારિત હોય, ત્યારે તે પરિણામ આપી શકે છે. સંસદીય શિસ્ત પણ સમાન રીતે લાગુ થતો એક માપસરનો સંસ્થાકીય ઉપાય હોવો જોઈએ, નહીં કે સમયના માહોલ મુજબ ગોઠવાતું કોઈ હથિયાર. મુખ્ય કાર્ય નિષ્પક્ષતાને નિયમ બનાવવાનું છે, જેથી કૂચ કરનાર કે પદાધિકારી કોઈ કાયદાની પહોંચથી બહાર ન રહે અને તેમને કાયદાનું રક્ષણ મળતું રહે.
A Federal Testएक संघीय परीक्षासंघराज्याची कसोटीసమాఖ్య పరీక్షகூட்டாட்சிக்கான ஒரு சோதனைસમવાયતંત્રની કસોટી
The same standard travels beyond Delhi’s streets. Karnataka’s Deputy Chief Minister has called the state’s drought crisis “extremely serious” and asked New Delhi to declare the crisis in Karnataka and other states a “calamity of national significance.” Here institutional maturity is measured not in confrontation but in whether the Union government, the State government and their agencies respond on evidence, speed and fairness. A drought does not ask how a farmer votes, and a delayed relief file does not spare the poorest. Federalism is not a courtesy; it is a constitutional design for governing a vast country, especially in a crisis that punishes hesitation.
यही मानक दिल्ली की सड़कों से परे भी लागू होता है। कर्नाटक के उपमुख्यमंत्री ने राज्य के सूखे के संकट को "अत्यंत गंभीर" बताया है और नई दिल्ली से कर्नाटक तथा अन्य राज्यों में इस संकट को "राष्ट्रीय महत्व की आपदा" घोषित करने को कहा है। यहां संस्थागत परिपक्वता को टकराव से नहीं मापा जाता, बल्कि इस बात से मापा जाता है कि क्या केंद्र सरकार, राज्य सरकार और उनकी एजेंसियां साक्ष्य, गति और निष्पक्षता के आधार पर प्रतिक्रिया देती हैं। सूखा यह नहीं पूछता कि एक किसान किसे वोट देता है, और राहत फ़ाइल में देरी सबसे गरीब को भी नहीं बख्शती है। संघवाद कोई शिष्टाचार नहीं है; यह एक विशाल देश पर शासन करने के लिए एक संवैधानिक ढांचा है, विशेष रूप से ऐसे संकट में जो किसी भी तरह की हिचकिचाहट को दंडित करता है।
हेच मानक दिल्लीच्या रस्त्यांपलीकडेही लागू होते. कर्नाटकच्या उपमुख्यमंत्र्यांनी राज्यातील दुष्काळी संकटाला “अत्यंत गंभीर” म्हटले असून, कर्नाटक आणि इतर राज्यांतील या संकटाला “राष्ट्रीय महत्त्वाची आपत्ती” म्हणून घोषित करण्याची मागणी नवी दिल्लीकडे केली आहे. येथे संस्थात्मक प्रगल्भता संघर्षातून नाही, तर केंद्र सरकार, राज्य सरकार आणि त्यांच्या यंत्रणा पुरावे, वेग आणि निपक्षपातीपणाच्या आधारे कसा प्रतिसाद देतात, यावर मोजली जाते. दुष्काळ शेतकऱ्याला तो कोणाला मतदान करतो हे विचारत नाही आणि मदतनिधीच्या प्रलंबित फाईल्स सर्वांत गरिबालाही सोडत नाहीत. संघराज्य व्यवस्था हे काही केवळ सौजन्य नाही; विस्तीर्ण देशाचा कारभार हाकण्यासाठी, विशेषतः विलंब करणाऱ्यांना शिक्षा देणाऱ्या संकटाच्या वेळी, ती एक घटनात्मक रचना आहे.
ఇదే ప్రమాణం ఢిల్లీ వీధులను దాటి సుదూరంగా ప్రయాణిస్తుంది. కర్ణాటక ఉప ముఖ్యమంత్రి ఆ రాష్ట్ర కరువు పరిస్థితిని "అత్యంత తీవ్రమైనది" అని పేర్కొంటూ, కర్ణాటకతో పాటు ఇతర రాష్ట్రాల్లో నెలకొన్న ఈ సంక్షోభాన్ని "జాతీయ ప్రాముఖ్యత కలిగిన విపత్తు"గా ప్రకటించాలని న్యూఢిల్లీని కోరారు. ఇక్కడ సంస్థాగత పరిపక్వత ఘర్షణలో కాదు... కేంద్ర ప్రభుత్వం, రాష్ట్ర ప్రభుత్వం మరియు వారి ఏజెన్సీలు ఆధారాల పరంగా, వేగంగా, నిష్పాక్షికంగా ఎంతవరకు స్పందిస్తాయన్న దాని బట్టి కొలుస్తారు. రైతు ఎవరికి ఓటు వేస్తాడన్నది కరువు అడగదు, సహాయక చర్యల ఫైలు ఆలస్యమైతే అది అత్యంత పేదలను వదిలిపెట్టదు. సమాఖ్య వ్యవస్థ అనేది ఒక మర్యాద కాదు; అది ఇంతటి విశాల దేశాన్ని పరిపాలించడానికి రూపొందించిన ఒక రాజ్యాంగబద్ధమైన ఆకృతి. ముఖ్యంగా సంకోచిస్తే కఠినంగా శిక్షించే సంక్షోభ సమయాల్లో దీని ఆవశ్యకత ఎంతో ఉంది.
அதே அளவுகோல் டெல்லியின் வீதிகளையும் தாண்டிச் செல்கிறது. கர்நாடகாவின் வறட்சி நெருக்கடியை 'மிகவும் தீவிரமானது' என்று அழைத்துள்ள அம்மாநில துணை முதல்வர், கர்நாடகா மற்றும் பிற மாநிலங்களில் நிலவும் இந்த நெருக்கடியை 'தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பேரிடராக' அறிவிக்க வேண்டும் என்று புதுடெல்லியைக் கேட்டுக்கொண்டுள்ளார். இங்கு நிறுவனரீதியான முதிர்ச்சி என்பது மோதலில் அளவிடப்படுவதில்லை, மாறாக ஒன்றிய அரசும், மாநில அரசும், அவற்றின் முகமைகளும் ஆதாரங்கள், வேகம் மற்றும் நேர்மையின் அடிப்படையில் பதிலளிக்கின்றனவா என்பதில்தான் அளவிடப்படுகிறது. ஒரு விவசாயி யாருக்கு வாக்களிக்கிறார் என்று வறட்சி கேட்பதில்லை; அதேபோல தாமதமாகும் நிவாரணக் கோப்பு ஏழைகளை விட்டுவைப்பதில்லை. கூட்டாட்சி என்பது ஒரு சம்பிரதாயமல்ல; அது ஒரு பரந்த நாட்டை நிர்வகிப்பதற்கான அரசியலமைப்பு ரீதியான கட்டமைப்பு, குறிப்பாக தயக்கத்தைத் தண்டிக்கும் ஒரு நெருக்கடிக் காலத்தில் அது மிகவும் அவசியம்.
આ સમાન ધોરણ દિલ્હીના રસ્તાઓની સીમાઓથી આગળ પણ લાગુ પડે છે. કર્ણાટકના નાયબ મુખ્યમંત્રીએ રાજ્યમાં દુકાળની સ્થિતિને "અત્યંત ગંભીર" ગણાવી છે અને નવી દિલ્હીને કર્ણાટક અને અન્ય રાજ્યોમાંની આ કટોકટીને "રાષ્ટ્રીય મહત્ત્વની આપત્તિ" જાહેર કરવા જણાવ્યું છે. અહીં સંસ્થાકીય પરિપક્વતા મુકાબલાથી નહીં, પરંતુ કેન્દ્ર સરકાર, રાજ્ય સરકાર અને તેમની એજન્સીઓ પુરાવા, ઝડપ અને નિષ્પક્ષતાના આધારે કેવો પ્રતિભાવ આપે છે, તેના દ્વારા મપાય છે. દુકાળ એ નથી પૂછતો કે ખેડૂત કોને મત આપે છે, અને રાહતની વિલંબિત ફાઇલ સૌથી ગરીબને છોડતી નથી. સમવાયતંત્ર કોઈ શિષ્ટાચાર નથી; તે એક વિશાળ દેશનું શાસન ચલાવવા માટેની બંધારણીય રચના છે, ખાસ કરીને એવી કટોકટીમાં જે ખચકાટની સજા આપે છે.
A Way Forwardआगे की राहपुढचा मार्गముందుకు సాగే మార్గంமுன்னோக்கிய பாதைઆગળનો માર્ગ
The way forward is neither permissive disorder nor muscular overreach. After major protests, the Delhi Police should publish the specific security basis for measures like the 16-station closure, and a clear account of injuries, restrictions and any action taken, so peaceful demonstrators are not punished for the violence of a few. Legislatures should codify and evenly apply the standards that govern speech and suspension. Every assault — on an officer, an advocate, or a marcher — should be pursued through lawful procedure, including the route the High Court itself named where applicable, Section 173 of the BNSS. On drought, the Union and State governments should place assessment data, relief criteria and timelines in the public domain. Protection of protest and prosecution of violence are the same promise.
आगे की राह न तो खुली अव्यवस्था है और न ही सत्ता का अतिरेक। बड़े विरोध-प्रदर्शनों के बाद, दिल्ली पुलिस को 16 स्टेशनों को बंद करने जैसे उपायों के लिए विशिष्ट सुरक्षा आधार, और चोटों, प्रतिबंधों तथा की गई किसी भी कार्रवाई का स्पष्ट ब्योरा प्रकाशित करना चाहिए, ताकि कुछ लोगों की हिंसा के लिए शांतिपूर्ण प्रदर्शनकारियों को दंडित न किया जाए। विधायिकाओं को भाषण और निलंबन को नियंत्रित करने वाले मानकों को संहिताबद्ध करना चाहिए और उन्हें समान रूप से लागू करना चाहिए। हर हमला - चाहे वह किसी अधिकारी, वकील या प्रदर्शनकारी पर हो - कानूनी प्रक्रिया के माध्यम से आगे बढ़ाया जाना चाहिए, जिसमें वह मार्ग भी शामिल है जिसका नाम उच्च न्यायालय ने स्वयं लिया है जहां लागू हो, यानी बीएनएसएस (BNSS) की धारा 173। सूखे के मुद्दे पर, केंद्र और राज्य सरकारों को मूल्यांकन डेटा, राहत मानदंड और समय-सीमा को सार्वजनिक डोमेन में रखना चाहिए। विरोध-प्रदर्शन का संरक्षण और हिंसा पर कानूनी कार्रवाई, दोनों एक ही वादे के दो पहलू हैं।
पुढचा मार्ग म्हणजे मोकाट अनागोंदी खपवून घेणेही नाही किंवा सत्तेचा अवाजवी वापर करणेही नाही. मोठ्या आंदोलनांनंतर, दिल्ली पोलिसांनी १६ स्थानके बंद करण्यासारख्या उपाययोजनांमागील विशिष्ट सुरक्षेची कारणे, तसेच जखमींची संख्या, घातलेले निर्बंध आणि केलेल्या कारवाईचा स्पष्ट अहवाल प्रसिद्ध करायला हवा; जेणेकरून मूठभरांच्या हिंसाचारासाठी शांततापूर्ण निदर्शकांना शिक्षा होणार नाही. विधिमंडळांनी भाषण आणि निलंबनाचे नियमन करणाऱ्या मानकांचे संहिताकरण करावे आणि ते समान रीतीने लागू करावेत. प्रत्येक हल्ला — मग तो अधिकाऱ्यावरील असो, वकिलावरील असो वा आंदोलकावरील — कायदेशीर प्रक्रियेतूनच हाताळला गेला पाहिजे; ज्यात लागू असेल तिथे उच्च न्यायालयाने स्वतः सुचवलेल्या बीएनएसएसच्या कलम १७३ च्या मार्गाचाही समावेश असावा. दुष्काळाच्या प्रश्नावर, केंद्र आणि राज्य सरकारांनी पाहणीची आकडेवारी, मदतीचे निकष आणि कालमर्यादा सार्वजनिक डोमेनमध्ये ठेवली पाहिजे. आंदोलनाचे रक्षण आणि हिंसाचारावर कायदेशीर कारवाई, हे एकाच वचनाचे दोन भाग आहेत.
ముందుకు సాగే మార్గం అంటే ఇష్టానుసారమైన అరాచకత్వం కాదు, అలాగని కండబలంతో చేసే మితిమీరిన జోక్యం అంతకన్నా కాదు. పెద్దయెత్తున నిరసనలు జరిగిన తర్వాత, 16 స్టేషన్ల మూసివేత వంటి చర్యలకు గల నిర్దిష్ట భద్రతా కారణాలను ఢిల్లీ పోలీసులు బహిర్గతం చేయాలి. అలాగే గాయాలు, ఆంక్షలు, తీసుకున్న చర్యలపై స్పష్టమైన నివేదికను ప్రజల ముందుంచాలి. తద్వారా కొద్దిమంది చేసే హింసకు శాంతియుత ప్రదర్శనకారులు శిక్ష అనుభవించకుండా ఉంటారు. వాక్స్వాతంత్ర్యాన్ని, సస్పెన్షన్లను నియంత్రించే ప్రమాణాలను చట్టసభలు క్రోడీకరించి అందరికీ సమానంగా వర్తింపజేయాలి. ఒక అధికారి పైన, న్యాయవాది పైన, లేదా నిరసనకారుడి పైన జరిగిన ప్రతి దాడినీ చట్టబద్ధమైన ప్రక్రియ ద్వారానే విచారించాలి. అవసరమైన చోట హైకోర్టు స్వయంగా సూచించిన బీఎన్ఎస్ఎస్ సెక్షన్ 173 మార్గాన్ని కూడా వినియోగించాలి. కరువు విషయంలో అంచనాల డేటాను, సహాయక కొలమానాలను, కాలవ్యవధులను కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు ప్రజల ముందుంచాలి. నిరసనలకు రక్షణ కల్పించడం, హింసకు పాల్పడిన వారిని చట్టపరంగా శిక్షించడం... ఈ రెండూ ఒకే వాగ్దానంలోని విడదీయరాని భాగాలు.
முன்னோக்கிய பாதை என்பது ஒழுங்கீனத்தை அனுமதிப்பதோ அல்லது அதிகாரத்தை அத்துமீறிப் பயன்படுத்துவதோ அல்ல. பெரிய போராட்டங்களுக்குப் பிறகு, 16 ரயில் நிலையங்களை மூடுவது போன்ற நடவடிக்கைகளுக்கான குறிப்பிட்ட பாதுகாப்பு காரணங்களையும், காயங்கள், கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்தும் ஒரு தெளிவான அறிக்கையை டெல்லி காவல்துறை வெளியிட வேண்டும்; அப்போதுதான் ஒரு சிலரின் வன்முறைக்காக அமைதியான போராட்டக்காரர்கள் தண்டிக்கப்பட மாட்டார்கள். சட்டமன்றங்கள் பேச்சையும் இடைநீக்கத்தையும் நிர்வகிக்கும் விதிமுறைகளைத் தொகுத்து, அவற்றைச் சமமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும். ஒரு அதிகாரி, ஒரு வழக்கறிஞர் அல்லது பேரணியில் செல்பவர் மீதான ஒவ்வொரு தாக்குதலும் சட்டபூர்வமான நடைமுறைகள் மூலம் விசாரிக்கப்பட வேண்டும்; பொருந்தக்கூடிய இடங்களில் பி.என்.எஸ்.எஸ் (BNSS) பிரிவு 173 என உயர் நீதிமன்றமே குறிப்பிட்ட வழியையும் பின்பற்ற வேண்டும். வறட்சி விவகாரத்தில், ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகள் மதிப்பீட்டுத் தரவுகள், நிவாரண அளவுகோல்கள் மற்றும் காலக்கெடு ஆகியவற்றை பொதுவெளியில் வைக்க வேண்டும். போராட்டத்தைப் பாதுகாப்பதும் வன்முறையைத் தண்டிப்பதும் ஒரே வாக்குறுதியின் இரு கூறுகளாகும்.
આગળનો માર્ગ ન તો છૂટછાટભરી અવ્યવસ્થા છે કે ન તો બળનો અતિરેક. મોટા વિરોધ પ્રદર્શનો પછી, દિલ્હી પોલીસે ૧૬-સ્ટેશન બંધ કરવા જેવા પગલાં માટેના ચોક્કસ સુરક્ષા આધાર અને ઈજાઓ, પ્રતિબંધો અને લેવાયેલાં કોઈપણ પગલાંનો સ્પષ્ટ અહેવાલ પ્રકાશિત કરવો જોઈએ, જેથી અમુક લોકોની હિંસા માટે શાંતિપૂર્ણ દેખાવકારોને સજા ન થાય. વિધાનગૃહોએ ભાષણ અને નિલંબનને સંચાલિત કરતા ધોરણોને સંહિતાબદ્ધ કરવા જોઈએ અને તેને સમાન રીતે લાગુ કરવા જોઈએ. દરેક હુમલાને — પછી તે અધિકારી, વકીલ, કે કૂચ કરનાર પર હોય — કાયદેસરની પ્રક્રિયા દ્વારા આગળ વધારવો જોઈએ, જેમાં હાઈકોર્ટે જ્યાં લાગુ પડે ત્યાં પોતે સૂચવેલા BNSS ની કલમ ૧૭૩ ના માર્ગનો પણ સમાવેશ થાય છે. દુકાળના મુદ્દે, કેન્દ્ર અને રાજ્ય સરકારોએ આકારણીનો ડેટા, રાહતના માપદંડો અને સમયરેખાને જાહેર ડોમેનમાં મૂકવા જોઈએ. વિરોધ પ્રદર્શનનું રક્ષણ અને હિંસા માટેની કાનૂની કાર્યવાહી એ એક સમાન વચન છે.
A republic is strengthened when authority is lawful, proportionate and reaches every hand that turns a protest into a riot.एक गणतंत्र तब मजबूत होता है जब प्राधिकार कानूनी और आनुपातिक होता है, और उस हर हाथ तक पहुंचता है जो किसी विरोध-प्रदर्शन को दंगे में बदल देता है।जेव्हा सत्ता कायदेशीर, प्रमाणबद्ध असते आणि निदर्शनांचे दंगलीत रूपांतर करणाऱ्या प्रत्येक हातापर्यंत पोहोचते, तेव्हाच प्रजासत्ताक अधिक बळकट होते.అధికారం చట్టబద్ధంగా, సమతౌల్యంతో వ్యవహరించి... శాంతియుత నిరసనను అల్లరిగా మార్చే ప్రతి చేతి మీదికీ ఉక్కుపాదం మోపినప్పుడే ఒక గణతంత్ర వ్యవస్థ మరింత బలపడుతుంది.அதிகாரம் சட்டபூர்வமானதாகவும், விகிதாசாரத்திற்கு உட்பட்டதாகவும், ஒரு போராட்டத்தை வன்முறையாக மாற்றும் ஒவ்வொரு கரத்தையும் சென்றடையும்போதுதான் ஒரு குடியரசு பலமடைகிறது.પ્રજાસત્તાક ત્યારે મજબૂત બને છે જ્યારે સત્તા કાયદેસર અને પ્રમાણસર હોય, અને વિરોધને તોફાનમાં ફેરવનાર દરેક હાથ સુધી પહોંચે.
What this editorial rests on
Drawn from our live multi-newsroom feed — read the reporting at source.
An editorial is the considered opinion of the Pulse Bharat desk, argued from the sourced reporting above and written under our published persona, बेबाक. We name institutions, not parties. If we are wrong, we will say so. How we work →